Nawyk asertywności

Przetłumaczył Krzysztof Kryca

Asertywność jest podstawą do zmiany naszych nawyków – oraz do szacunku wobec siebie.

 Czy któraś z tych sytuacji wydaje ci się znajoma?

W każdej z tych sytuacji miałeś potrzebę powiedzieć coś, ale tego nie zrobiłeś. Kiedy nie wstawiasz się za samym sobą, twoje zachowanie nie jest asertywne – pozwalasz innym na przemoc wobec siebie oraz ignorowanie twoich praw i uczuć. Jeśli kiedykolwiek poczułeś się jak „wycieraczka”, może to oznaczać, że właśnie zachowałeś się nieasertywnie. Wprawdzie celem nieasertywnych zachowań jest zazwyczaj uniknięcie konfliktu, to nawyk ten może poważnie naruszyć twój szacunek do samego siebie, a ciebie uczynić lękliwym, rozżalonym, bezsilnym i pozbawionym kontroli. Co więcej, brak asertywności może utrudniać realizację celów, jakie sobie stawiasz chcąc wyrobić w sobie nowe, pozytywne nawyki – tak jak w trzech sytuacjach powyżej.

Utrzymujący się wyjątkowo długo stan braku asertywności może bardzo szybko przerodzić się w agresję. Z pozycji nieasertywnej możesz nagle eksplodować w podejście: “Zaraz zwariuję, nie będę tego więcej tolerował!”. Kiedy postępujesz agresywnie, to celowo ignorujesz prawa innych, albo nieostrożnie ranisz ich uczucia. Jeśli jesteś człowiekiem świadomym, to doskonale będziesz wiedział, kiedy zachowujesz się agresywnie, ponieważ z czasem pojawi się uczucie winy.

Tak więc, moi miłośnicy zmian swoich nawyków, co byście zrobili, gdyby wasz przyjaciel próbował was przekonać do wspólnego wyjścia do restauracji z jedzeniem na wagę, zaoferował niezłe dragi, albo zaprosił was na film w nocy, kiedy przed wami mnóstwo pracy? Staniecie się nieasertywnym popychadłem i poddacie się? Czy też zareagujecie agresywnie i będziecie kazali mu się odpieprzyć?

Jest jednak trzecia droga: bycie asertywnym. Asertywność jest definiowana jako: „bezpośrednia, uczciwa i stosowna metoda bronienia i szanowania swoich praw, jednocześnie respektując prawa innych”. To złoty środek miedzy brakiem asertywności a agresją.

Prawdziwa asertywność jest mieszanką współczucia i tupetu. Będziesz musiał być w stanie wczuć się w sytuację innej osoby i uszanować jej prawa. Jednak w tym samym czasie, musisz trzymać w głowie swoje cele i mieć siłę, aby uprzeć się, żeby druga osoba zrozumiała twoją sytuację i poszanowała twoje prawa. Rozwinięcie tego dwutorowego podejścia jest kompletną umiejętnością.

To właśnie pokazuje, dlaczego kultywowanie asertywności może być procesem na całe życie. Pomocne może być przejście terapii albo przeczytanie książki wprowadzającej w ten temat. Trening asertywności może cię nauczyć jak wymyślić asertywne odpowiedzi, nauczy rozumieć mowę ciała, pozwoli zrozumieć twoje prawa w relacjach interpersonalnych, da ci szansę praktyki i wiele więcej. Tak więc, mówco ze współczuciem i tupetem, czy możesz stać się odrobinę bardziej asertywny do końca tego artykułu?

Tak, możesz! Wszystko czego potrzebujesz na chwilę obecną to kilku asertywnych zwrotów. Zapamiętaj je, ćwicz, a następnie wypowiedz je łagodnie, aczkolwiek stanowczo, zwłaszcza gdy utkniesz lub zapomnisz języka w buzi:

Miej świadomość, że od czasu do czasu zachowasz się nieasertywnie. Próbuj. Pamiętając o tym, jak trudną umiejętnością jest asertywność, możesz wreszcie postawić na swoim.

Czy zawsze masz być asertywny? Nie, nie zawsze. Czasami życie wymaga od nas agresywnego zachowania, które nas ochroni, albo mądrego braku asertywności. Ale jeśli zależy ci na relacjach, które są bardziej otwarte, pełne zaufania i po prostu miłe, to poszerzaj sferę asertywności tak często, jak to tylko możliwe.

Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on Google+Share on LinkedIn


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Terapia ACT | Trening ACT | Czym jest ACT

newsletter | fb | yt

Powrót