Okazuj wdzięczność i korzystaj z tego

Przetłumaczył Bartosz Kleszcz

Oto klasyczny eksperyment: posadź dziecko przed batonikiem i powiedz mu, że jeśli poczeka parę minut, to dostanie jeszcze drugi. Oglądanie nagrań z tych eksperymentów jest źródłem wielkiej radości: dzieci kręcą się na krześle, chowają pod stołem, wąchają, a nawet liżą węglowodanową przyjemność. Ale najbardziej zadziwiającą rzeczą związaną z tymi badaniami jest to, że te dzieci, którym uda się pokonać swoje pragnienie natychmiastowego zaspokojenia się na dłuższą metę lepiej radzą sobie w życiu – w szkole, związkach lub jako dorośli odznaczają się lepszym zdrowiem.

Dziesiątki badań prowadzą do podobnych wniosków, mówi profesor David DeSteno. „Ludzki umysł ma tendencję do niedoceniania przyszłych zysków. Na pewnym poziomie ma to sens, ponieważ nigdy nie wiesz, czy będzie ci dane tę przyszłość zastać.”

Niestety ta tendencja jest dość przesadzona i przejawia się czasem zbyt jaskrawo. Przykładowo, jeśli dam ci 50 zł teraz lub 100 zł za 6 miesięcy, to logiczne będzie poczekać. Cytując DeSteno „Trudno znaleźć gdziekolwiek taką stawkę zwrotu inwestycji.” Ale ludzie zwykle nie czekają, ponieważ odłożenie bezpośredniego zysku na później jest trudne. Trudno powiedzieć nie gałkom lodów lub nowym zakupom na kredyt.

Temu właśnie powiedzenie, że cierpliwość jest cnotą, krąży tak po naszej kulturze. Zaczynając od najwcześniejszych filozofów, a kończąc na współczesnych psychologach uważa się powszechnie, że najlepszą drogą do ćwiczenia cierpliwości jest zwalczać pragnienia, ochładzać przypływy pasji i ignorować emocje. Niestety, takie poglądy prowadzą od idei, że cierpliwość wiąże się z tłumieniem emocji.

W nadchodzącym wydaniu czasopisma naukowego Psychological Science DeSteno wraz ze współpracownikami pokazuje, że jest inna droga, podważająca najstarsze przekonania na ten temat.

„Człowiek jest zdolny do odczuwania emocji, ponieważ służą one przystosowaniu się do zmiennych warunków,” mówi DeSteno. „Nie oznacza to, że nigdy nie wyprowadzą cię na manowce. Jasne, ale tak samo może być i z rozumem.”

Zespół pod jego kierownictwem chciał sprawdzić, czy cierpliwość da się rozwijać za pośrednictwem mechanizmów emocjonalnych, zamiast polegać na sile woli. Zwrócili się zatem w stronę wdzięczności.

“Jaka jest rola wdzięczności? Zwykle przypomina nam ona, że jesteśmy komuś coś dłużni. To emocja, która zachęca nas do wzięcia na siebie trudności w imię korzyści w innym momencie.”

Aby sprawdzić, czy wdzięczność naprawdę wpływa pozytywnie na cierpliwość, zwłaszcza w kontekście finansowego zysku, jego zespół przeprowadził proste badanie. Przydzielili 75 osób do jednej z trzech grup. Pierwsza z nich musiała przypomnieć sobie jakieś wydarzenie, które wzbudza w nich poczucie wdzięczności. Druga myślała o wydarzeniu, które uczyniło ich szczęśliwymi. Ostatnia grupa poświęciła chwilę, by pomyśleć o tym, jak minął jej dzień. Każda z nich spędziła potem 5 minut pisząc na temat tego wspomnienia.

Następnie uczestnicy wypełnili kwestionariusze, które pozwalały dokładniej określić, jakie emocje rzeczywiście przeżywały te osoby w momencie badania. Jak można było podejrzewać, osoby przypominające sobie o wdzięczności czuły się bardziej wdzięczne niż pozostałe, a przypominające sobie coś szczęśliwego – bardziej szczęśliwe.

Ostatecznie uczestnicy musieli dokonać 27 oddzielnych decyzji nt. otrzymania pewnej sumy pieniędzy teraz lub większej w przyszłości. Zgodnie z podejrzeniami badaczy, grupa czująca wdzięczność wymagała większej ilości bezpośredniego zysku niż inni badani, aby przekonać ich, że lepiej zrezygnować z wyższego zysku w przyszłości.

Zdaniem zespołu DeSteno to pierwsze badanie, które pokazuje, jak wywoływanie określonej emocji jest w stanie wpłynąć na poziom cierpliwości. Te dane otwierają drzwi do „łatwiejszych, mniej wymagających interwencji – takich, które nie polegają na sile woli”, mówi DeSteno.

Przykładowo, „jeśli ludzie wykształcą w sobie nawyk prowadzenia dziennika wdzięczności, powinno to wzmocnić cierpliwość oraz kontrolę nad losowymi impulsami w ciągu dnia. Lub kiedy mamy stawić czoła dużej pokusie, w takiej chwili, zamiast polegać tylko na sile woli, zwyczajne przystopowanie i pomyślenie o czymś, za co jesteś wdzięczny lub wdzięczna powinno wspomóc twoją zdolność do podejmowania mądrzejszej decyzji.”

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on Google+Share on LinkedIn


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Terapia ACT | Trening ACT | Czym jest ACT

newsletter | fb | yt

Powrót