Wychowywanie minimalistycznej młodzieży w epoce konsumpcjonizmu

Przetłumaczył Bartosz Kleszcz

Zawsze płacimy drogo, goniąc za tym, co tanie. ~Aleksander Sołżenicyn

Cztery lata temu sprzedaliśmy, przekazaliśmy lub pozbyliśmy się większości naszych dóbr materialnych. Decyzja miała za podstawę niezadowolenie z naszego obecnego życia. Zmęczyło nas życie od wypłaty do wypłaty – nigdy nie będąc w stanie wyjść z finansami na prostą. Coraz bardziej męczyło nas to, jak rzeczy w naszym posiadaniu wysysały z nas czas, energię i siłę. Zdaliśmy sobie sprawę, że pozostało nam zbyt mało środków na to, co jest dla nas najważniejsze.

Odkąd wyruszyliśmy w tę zmartwychwstającą podróż, odkrywamy, że taki tryb życia dobrze rezonuje zarówno z młodymi dorosłymi, rodzicami oraz ze starszymi pokoleniami. Przede wszystkim jednak jedną z naszych największych pasji jest inspirować młodzież, aby tworzyli lepsze życie przez mniejsze posiadanie.

Przez ostatnie 14 lat oddałem swoje życie młodzieży poprzez zatrudnienie na pełny etat w organizacjach non-profit. Nawiązałem kontakt z setkami nastolatków, dawałem wykłady w szkołach publicznych na konferencjach studenckich, pisałem książki dla młodzieży. Krótko mówiąc, kocham okazje, w których jestem w stanie dać ich życiu coś od siebie i wprowadzić ich w lepszy sposób życia.

Istnieją oczywiście znaczące wyzwania w docieraniu do młodzieży z przekazem prostoty:

  • Świat wokół nich staje się coraz bardziej materialistyczny.
  • Młodzież ceni bycie akceptowanym i konformizm wśród rówieśników.
  • Reklamodawcy celują z przekazem w tę grupę wiekową.
  • Nastolatkowie zaczynają właśnie badać sferę podejmowania własnych decyzji. Wskutek tego mniej cenią zdanie innych… zwłaszcza rodziców.

Wyzwanie jest z pewnością ogromne. Odnajdujemy motywację ku temu przez pozytywne strony dotarcia do młodzieży z tym przekazem:

  • Wiele ich znaczących decyzji jest wciąż przed nimi. Przekaz prostoty uzbraja ich w narzędzie do podejmowania mądrych wyborów.
  • Nie mają długów… jeszcze. Wskutek tego nie są zakładnikami kredytodawców (zwłaszcza odnośnie mieszkania czy auta).
  • Ich nawyk wydawania nie jest jeszcze ukształtowany. Są oni z całą pewnością w trakcie kształtowania go, ale nie w pełni jeszcze określeni.

Z jednej strony trzeba stanąć twarzą w twarz z wyzwaniami, a z drugiej zrozumieć także wagę oszczędzenia im dekad obciążeń finansowych i pustych obietnic o spełnieniu. To istotna okazja do zainspirowania nastolatków do podążania za życiem poświęconym jakiejś wyższej wartości.

Jako rodzice, mentorzy i członkowie społeczności, rozważcie tych 10 pomocnych wskazówek odnośnie wychowywania minimalistycznej młodzieży w epoce konsumpcjonizmu:

  1. Bądź przykładem. Znana gadka okazuje się być prawdziwa i tu: „Lekcje życia lepiej przeżyć niż przeczytać.” Pierwszym (i najważniejszym) krokiem w wychowywaniu minimalistycznej młodzieży jest być samemu przykładem przyjemności i korzyści celowego życia z mniejszą ilością rzeczy.
  2. Zachęcaj do idealizmu. Wielu młodych ludzi przyjmuje za swoje idealizm i pragnienie znalezienia jakiejś sprawy, pod flagą której mogą zmieniać świat. Jednakże zbyt często ten młodociany idealizm spotyka się z niezrozumieniem i/lub zniechęcaniem – kiedy przecież powinien być wzmacniany. Pozwól dzieciom w dowolnym wieku marzyć o czymś więcej niż wygodnym mieszkaniu, zarąbistym aucie i wysokim płocie.
  3. Działajcie jako wolontariusze jako cała rodzina. Aktywnie oferujcie swój czas społeczeństwo przez służbę lokalnym organizacjom pomagającym osobom, które nie mają szczęścia należeć do klasy cieszącej się finansowymi przywilejami.
  4. Oglądaj mniej telewizji. To nie takie trudne… i ma natychmiastowe konsekwencje.
  5. Niech nastolatkowie płacą sami za drogie rzeczy. Każdy rodzic powinien dostarczyć jedzenia, ubrań, schronienia i zaspokojenia podstawowych potrzeb. I każdy rodzic powinien dawać też czasem dobre prezenty. Ale powiedzenie nastolatkowi, aby sam płacił swoimi pieniędzmi za drogie rzeczy stworzy silniejszą więź posiadania i lepsze zrozumienie związku między pracą, płacą i konsumpcją.
  6. Zachęcaj młodzież do odkrycia ukrytego przekazu w reklamach. Reklamy nie wybierają się nigdzie i nie da się ich w 100% uniknąć. Pomóż dzieciom wyczytać przekaz skryty za bezpośrednim przekazem marketingowym, często zadając pytanie „Co tak naprawdę próbują sprzedać ci tą reklamą? Czy sądzisz, że ten produkt zrealizuje swą obietnicę?” Jeśli szczęście będzie po twojej stronie, może stać się to nawet małą rodzinną grą.
  7. Znajdź sprzymierzeńca. Kiedy twoje dzieci dotrą do –nastych lat, twoja rola jako rodzica znacząco się zmieni. W większości rodzin nastolatkowie zaczynają wtedy wyrażać niezależność wobec rodziców… ale nie znaczy to, że nigdy nie będą słuchać. Znajdź w twej społeczności współbrzmiący z twoim głos, który zachęca do twoich wartości i daje mu okazję przemówić w życiu dziecka.
  8. Zniechęcaj do czucia się kimś uprzywilejowanym w rodzinie. Częstokroć, jako rodzice, pracujemy często, aby zapewnić dziecku pod każdym względem (i za każdą cenę) znaczącą przewagę. Jednak podczas tego procesu wpadamy w inne ryzyko – nieprzygotowania ich do życia przez zaniedbanie nauczenia ich prawdy o odpowiedzialności. To ciężka praca utrzymać nasze własności (trawnik trzeba kosić, auto umyć i wymieniać części, pranie układać, pokoje sprzątać). Wystaw swoich młodych podopiecznych na tę prawdę tak wcześnie (i często), jak to możliwe.
  9. Podróżuj do mniej rozwiniętych krajów. Świat jest wielki, a kultury zróżnicowane. Niektóre z najbardziej pouczających chwil mojego nastoletniego życia wydarzyły się, kiedy odwiedzałem kraje trzeciego świata i doświadczyłem warunków, w jakich żyją ci, którzy żyją za tak niewiele. Ich radość i pokój są dla mnie inspiracją aż do dziś.
  10. Naucz ich, że to, co liczy się najbardziej, to nie co posiadają, ale kim są. Mężczyzna lub kobieta szlachetnego charakteru ma wiele większy kapitał niż ci, którzy przehandlowali go za materialne posiadanie. Ufaj temu. Żyj tą prawdą. I przypominaj o niej nastolatkom wokół ciebie tak często, jak to możliwe.

Świat zbyt długo już goni za szczęściem, radością, spełnieniem przez podążanie za bogactwami i posiadaniem. To czas, abyśmy celowo dążyli do wychowania pokolenia, które ceni coś wyższego nad przedmioty.

Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on Google+Share on LinkedIn


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Terapia ACT | Trening ACT | Czym jest ACT

newsletter | fb | yt

Powrót